مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: رضا ملک پور افشار , فاطمه مهدوی جعفری , منظومه شمسی میمندی
کلیدواژه ها : شكستگي - مرفين - وابستگي - ترميم استخوان - موش صحرايي
: 6092
: 10
: 0
ایندکس شده در :
شكستگي استخوان بطور شايع در حوادث وسايل نقليه و صدمات ناشي از فعاليت هاي ورزشي رخ مي دهد. عوامل مختلفي در ترميم استخوان نقش دارند كه از جمله مي توان به سو تغذيه، استعمال دخانيات، بيماري قند و سن اشاره كرد. مرفين صرف نظر از ايجاد اعتياد كه يك مشكل عمده اجتماعي، فردي و فرهنگي محسوب مي شود، اثرات متعددي بر روي فيزيولوژي و سيستم ايمني بدن دارد. اين مطالعه به منظور بررسي اثر اعتياد به مرفين بر ترميم استخوان طراحي شد. 56 موش صحرايي بطور تصادفي به دو گروه 28 تايي تقسيم و تحت شرايط آزمايشگاهي يكسان نگهداري شدند. موش هاي گروه شاهد غير معتاد بودند و موشهاي گروه معتاد از طريق اضافه كردن پودر مرفين به آب آشاميدني به مدت 21 روز معتاد شدند. سپس هر دو گروه تحت عمل جراحي براي ايجاد سوراخ در استخوان تيبيا قرار گرفتند. در روزهاي 3، 6، 10 و 20 هر بار 7 موش معتاد و 7 موش غير معتاد مورد بيوپسي قرار گرفتند و نتايج مطالعه ميكروسكوپي مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت كه تفاوت بين دو گروه از نظر درصد اگزوداي نوتروفيلي (P<0.005) و نسج گرانولاسيون (P<0.005) در روز سوم، درصد اگزوداي نوتروفيلي (P=0.01) و استخوان نابالغ (P<0.005) در روز ششم، درصد استخوان هاي نابالغ (P=0.001) و بالغ (P<0.05) در روز دهم و بافت مزانشيمي (P<0.05) در روز بيستم معني دار بود. نتايج بدست آمده بيانگر تاخير ترميم استخوان در گروه معتاد مي باشد.
نویسندگان: علیرضا سعید
کلیدواژه ها : دررفتگي مچ پا - دررفتگي تيبيوتالار - تالوس - شلي ليگاماني
: 7701
: 5
: 0
ایندکس شده در :

دررفتگي تيبيوتالار بدون شكستگي همراه در استخوانهاي اطراف صدمه نادري است. ما يكي از اين صدمات را گزارش ميكنيم كه بعد از يك دوره 10 ماهه به صورت جااندازي نشده، تظاهر كرده بود. يك زن 25 ساله 10 ماه پس از زلزله بم به كلينيك ما مراجعه كرد. وي در طي زلزله دچار دررفتگي قدامي تالوتيبيال بدون هيچگونه شكستگي در استخوانهاي همراه شده بود. دو بار جااندازي باز براي بيمار امتحان شد كه هر دو به علت كيفيت بد استخوان ناموفق بودند. اگرچه گزارش شده كه دررفتگي مچ پا با پيشآگهي خوب همراه است، اين در مورد بيمار ديرتظاهر ما صادق نبود.

نویسندگان: سیروس افشار , نوذر نخعی
کلیدواژه ها : ناهمواري - ناپايداري - آرتروز - ليگامان صليبي قدامي
: 6598
: 34
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: اتيولوژيهاي آرتروز پس از تروما هنوز به خوبي مورد بررسي قرار نگرفتهاند و اگرچه از گذشته تصور بر اين بوده كه ناهمواري سطح مفصلي ميتواند ايجاد آرتروز بنمايد, اما يافتههاي علمي كه بر اين ارتباط دلالت كنند بسيار ناچيزند. از طرفي ارتباط بين ناپايداري ناشي از فقدان ليگامان صليبي قدامي(ACL) و آرتروز نيز هنوز به طور كامل روشن نيست و اهميت نسبي ناهمواري در مقايسه با ناپايداري نيز مشخص نميباشد. روش: در زانوي راست 9 خرگوش نيوزلندي گروه A پارگي ACL و در زانوي راست 9 خرگوش گروه B همزمان پارگي ACL و شكستگي با جابجايي يك ميليمتري در كنديل خارجي فمور ايجاد شد. پس از گذشت 6 ماه شدت بروز پديده آرتروز در زانوي آسيب ديده و سالم هر خرگوش و همچنين در بين دو گروه آسيب ديده مقايسه گرديد. يافتهها: درهر دو گروه شدت آرتروز در زانوي آسيب ديده نسبت به زانوي سالم بيشتر و در مقايسه دو گروه شدت آرتروز در گروه B از گروه A بيشتر بود. نتيجهگيري: زانوي ناپايدار ناشي از فقدان ACL با سرعت بيشتري نسبت به زانوي طبيعي دچار آرتروز ميگردد و در صورتي كه در اين زانوي ناپايدار, ناهمواري يك ميليمتري ايجاد گردد، سرعت و شدت بروز آرتروز افزايش مييابد, كه مطالب فوق نشان دهنده اهميت جااندازي دقيق شكستگيهاي داخل مفصلي و سپس بازسازي ليگاماني در زانوي مبتلا ميباشد.
نویسندگان: محمدحسن فدایی, مسعود مهدینژاد یزدی
کلیدواژه ها : مفصل زانو - تروما - سرخرگها - عروق خوني
: 8769
: 59
: 0
ایندکس شده در :
پيشزمينه: زانوي شناور كه به شکستگی همزمان ساق و ران در یک اندام اطلاق ميشود، معمولاً حاصل ضربه شديد است. چنين آسيبهايي معمولاً با مشكلات ديگري چون آسيب ليگامانهاي زانو، جوشنخوردن شكستگي، و مهمتر از همه ضايعات عروقي همراه هستند. هدف از اين تحقيق بررسي ميزان آسيب عروقي و ارتباط آن با نوع آسيبهاي اندام در «زانوي شناور» در يك مركز دانشگاهي است.مواد و روش: این مطالعه به صورت مقطعی انجام شد و آسیب زانوی شناور را که در طی یک سال (1382 تا 1383) در بیمارستان شهید باهنر شهر کرمان درمان شدهاند را بررسي ميكند. 78 مورد شامل 69 مرد و 9 زن با حداکثر 2 هفته پیگیری مطالعه و گزارش شدند. اين موارد شامل شیوع و نوع آسیب عروقی و سرنوشت اندام در 2 هفته اول بود. 78 زانوی شناور که گروه مورد مطالعه بودند بر حسب وضعیت عروق اندام به 6 گروه تقسیم شدند. گروه 1: چهل و نه مورد با نبض و پرشدگی مویرگی طبیعی؛ گروه 2: هفت بيمار با کاهش فشار خون و نبض ضعیف اما پرشدگی مویرگی مناسب؛ گروه 3: سيزده مورد بدون نبض و بدون پرشدگی مویرگی و زمان ایسکمی کمتر از 6 ساعت که آنژیوگرافی اورژانس انجام شد؛ گروه 4: پنج مورد با ایسکمی بیش از 6 ساعت اندام که اکسپلور فوری عروق انجام شد؛، گروه 5: دو مورد با کراش وسیع و اختلال جریان خون که بعد از 24 ساعت مراجعه كرده بودند و قطع اندام انجام شد؛ گروه 6: دو مورد که بعد از ثابت کردن شکستگی اختلال عروق پیدا کردند. هر کدام از موارد با زانوی شناور بر حسب سطح و نوع شکستگی استخوان نیز به زیر گروه بیشتری تقسیم شدند.يافتهها: از 78 مورد زانوی شناور، 18 نفر فاقد نبض بودند و حتي پس از پايدار شدن هموديناميك نيز نبض بازگشت نكرد. 13 مورد آنان آنژيوگرافي شدند و 5 مورد بدون آنژيوگرافي مستقيما تحت عمل جراحي اكسپلوراسيون عروقي قرار گرفتند. از اين مجموعه درنهايت 15 بيمار با زانوي شناور آسيب عروقي داشتتند، كه در 8 بيمار به قطع اندام منتهي شد. آسيب عروقي ارتباط معنيداري با سن و محل آناتوميك شكستگيهاي موجود در زانوي شناور نداشت. بحث: شانس آسیب عروقی در شکستگی همزمان تیبیا و فمور در یک اندام 20 درصد است. ارزیابی دقیق و فوری جریان خون اندام در زانوی شناور الزامي است.